ZABYTKI
Wybierz pierwszą literę miejscowości: B C D G H I J K L Ł M N O P R S Ś T W Z Ż
rozmiar czcionki A A A
Architektura rezydencjonalna
Trzebule - Pałac
Zespół pałacowo-parkowy usytuowany jest w północno-wschodniej części wsi Trzebule, przy drodze z Kosierza do Łagowa. Założenie składa się z pałacu, usytuowanego po zachod­niej stronie oraz budynków gospodarczych, zamykających prostokątny dziedziniec. Na po­łudnie od rezydencji rozciąga się park krajobrazowy z dwoma stawami oraz ciekiem wod­nym. Aktualnie pałac nie jest użytkowany.

Pierwsza wzmianka o wsi Trzebule pochodzi z XV wieku. W dokumentach odnotowu­je się, iż ok. 1500 roku właścicielem wsi była rodzina von Bornsdorf, a następnie ród von Knobelsdorf. W rękach Knobelsdorfów wieś pozostawała do 1664 roku, kiedy to mają­tek sprzedany został rodzinie von Morwitz. W 1802 roku właścicielami Trzebuli zosta­li Żychlińscy, a w późniejszym okresie rodzina Lichnowskich. W kolejnych latach mająt­kiem dysponowały rodziny von Groesen i von Stentsch. Na początku XX wieku, w latach 1900-1920, wieś należała do rodziny von Finckerstein.

Założenie w Trzebuli powstało prawdopodobnie z inicjatywy rodziny Żychlińskich. Mu­rowany, neoklasycystyczny pałac został wzniesiony w 3. ćw. XIX wieku, na zrębach starszej budowli, której relikty zachowały się w piwnicach pałacu.

Pałac rozplanowany jest na rzucie podkowy z elewacją frontową, zwróconą w kierunku wschodnim. Jednokondygnacyjny, podpiwniczony budynek z dwukondygnacyjnym ryza­litem, nakryty został dachem dwuspadowym w części środkowej oraz pulpitowymi nad ry­zalitami elewacji zachodniej. Fasada zakomponowana jako dziewięcioosiowa, została zaak­centowana w części środkowej trzyosiowym, dwukondygnacyjnym ryzalitem pozornym. W osi środkowej umieszczone zostało wejście główne. Układ horyzontalny fasady podkre­śla cokół oraz gzyms międzykondygnacyjny. Prostokątne otwory okienne, ujęte w profilo­wane obramienia, zwieńczone zostały prostymi naczółkami. Elewacja ogrodowa, zachod­nia, bardziej urozmaicona, została rozczłonowana dwukondygnacyjnym ryzalitem, w czę­ści środkowej oraz ryzalitami narożnymi. Ryzalit środkowy, zwieńczony tympanonem, skomunikowany został ze skrzydłami bocznymi łącznikami mieszczącymi po dwa półko­liście zamknięte okna. Elewacje boczne, sześcioosiowe, mają otwory okienne opracowane analogicznie do elewacji wschodniej i zachodniej.

Po II wojnie światowej pałac wraz z parkiem i zabudowaniami gospodarczymi został od­dany w zarząd PGR. Do 1972 roku pałac zamieszkany był przez pracowników gospodar­stwa. Następnie, do 1981 roku, budynek był nieużytkowany i uległ znacznej degradacji. Po roku 1981, znowu był użytkowany jako mieszkania. Wówczas przeprowadzono remont pałacu, w ramach którego wykonano niezbędne prace zabezpieczające oraz wymieniono dach i stropy. Obecnie pałac jest opuszczony.


Maja Błażejewska
Źródło:
"Zamki, dwory i pałace województwa lubuskiego"
Galeria

BIP
Wojewódzka Rada Ochrony Zabytków
„Lubuskie Materiały Konserwatorskie 2008 r. tom 5”:   Cz. I PRACE KONSERWATORSKIE Sprawozdanie z przebiegu prac konserwatorskich przeprowadzonych na jedwabnych tkaninach wydobytych w kościele ewangelickim p.w. Żłóbka...
Zabytek Chroniony Prawem
1
Translate / Übersetzen