Strona główna / Zabytki / Olszyniec - Dwór
Architektura rezydencjonalna

Olszyniec - Dwór

Rozmiar czcionki
A A A
Dwór w Olszyńcu, obecnie dom nr 32, zlokalizowany jest w północnej części wsi, w bez­pośrednim sąsiedztwie parku krajobrazowego, na terenie którego mieścił się pałac, obec­nie zachowany w stanie ruiny. Dwór jest własnością prywatną przystosowaną do potrzeb mieszkaniowych.

Historia wsi sięga okresu średniowiecza. Pierwszy raz Olszyniec wzmiankowany jest w do­kumentach w 1346 roku jako wieś klucza żarskiego, będąca własnością rodziny von Pack i należąca do parafii żarskiej. Już pod koniec XIV wieku dochody z Olszyńca czerpało kilka rodzin: von Gebelzig, Slicher, von Seltau, von Schönaich, von Linderode, Hobillin oraz sę­dzia Bertram z Żar. W połowie XV wieku wieś należała do Wacława Bibersteina, a następ­nie do rodziny von Dahme. W 1490 roku Olszyniec nabył Peter von Gebelzig. Jako na­stępni właściciele wsi wymieniani są kolejno: Bartusch von Mülen (w latach: 1520 i 1551), Hans von Milen (w roku 1586), rodzina von Unruh (od roku 1625), von Bomsdorff (od roku 1685), von Glaser (w latach 1745 i 1762) oraz von Felden (w roku 1767).

Dokładny czas powstania dworu nie jest znany. Zważywszy na rozplanowanie budynku oraz zachowane gotycko-renesansowe szczyty, można stwierdzić, że dwór w Olszyńcu zo­stał wzniesiony pod koniec XV wieku lub na początku wieku XVI. W niezmienionym kształcie przetrwał do początku XX wieku, kiedy to został przebudowany i powiększony o aneks mieszkalny od strony południowej oraz dobudówkę dostawioną po stronie za­chodniej i rozebraną po 1965 roku.

Dwór, wzniesiony w stylu renesansowym z elementami późnogotyckimi, jest budynkiem murowanym z cegły i tynkowanym. Założony jest na rzucie prostokąta, z jednotraktowym wnętrzem. Od strony południowej do dworu przylega przybudówka, również na planie prostokąta. Budowla składa się z dwóch brył: dwukondygnacyjnego dworu i jednokondy­gnacyjnej przybudówki. Obie nakryte są dachami dwuspadowymi. Budynek jest podpiw­niczony, piwnice przekryte są sklepieniami kolebkowymi, wyższe kondygnacje drewnia­nymi stropami. Wszystkie elewacje są gładkie, pozbawione podziałów architektonicznych z nieregularnie rozmieszczonymi prostokątnymi otworami okiennymi. Elewacje północ­na i południowa zamknięte są wysokimi trójkątnymi szczytami artykułowanymi blenda­mi. Wejście główne do dworu mieści się w elewacji wschodniej.

Dwór zachowany jest w stanie zadowalającym. Po II wojnie światowej był własnością Ad­ministracji Lasów Państwowych. W tym czasie prowadzone były bieżące remonty w bu­dynku. W wyniku jednego z remontów otynkowano wszystkie elewacje tynkiem cemen­towo-wapiennym.

Maja Błażejewska
Źródło: "Zamki, dwory i pałace województwa lubuskiego"
Galeria
Zobacz również
Międzyrzecz - Ratusz
Zbudowany w  1581  r. na  podstawie...
Międzyrzecz
Najdawniejsze historyczne wzmianki o Międzyrzeczu pochodzą...
Międzyrzecz - kościół parafialny pw. św. Jana Chrzciciela
Wzniesiony w 1474, być może na miejscu kościoła wzmiankowanego...
Międzyrzecz, park zamkowy
Park w ramach zespołu zamkowego w Międzyrzeczu położony jest...