Strona główna / Zabytki / Lubsko - Zamek
Architektura rezydencjonalna

Lubsko - Zamek

Rozmiar czcionki
A A A
Zamek wraz z parkiem krajobrazowym położony jest w północno-zachodniej części stare­go miasta. Granicę wschodnią założenia wyznacza ulica Zamkowa, natomiast od zacho­du i północy, odnogi rzeki Lubszy. Główny wjazd do zamku, ulokowanego na niewielkim wzniesieniu, prowadzi od strony wschodniej przez przejazd w budynku bramnym. Założe­nie zamkowo-parkowe jest użytkowane przez Dom Pomocy Społecznej.

Historia zamku sięga średniowiecza, jednakże dokładny czas jego powstania nie jest znany. Wzniesiony został na miejscu istniejącego tu wcześniej grodu rycerskiego. Pierwsza udo­kumentowana wzmianka o rezydencji pochodzi z 1588 roku, kiedy wraz z miastem zo­stała własnością rodu von Kottwitz. Przypuszczalnie pod koniec XVI wieku wznieśli oni północną część zamku oraz budynek bramny z przejazdem, tworząc założenie utrzyma­ne w duchu śląskiego renesansu. W 1739 roku Fryderyk Zygmunt von Bredow, ówczesny właściciel związanych z zamkiem dóbr, dokonał barokowej przebudowy rezydencji. Prze­kształcono wówczas m.in. wieżę zamkową, której zwieńczenie w postaci ośmiobocznej la­tarni przetrwało do naszych czasów. Wtedy też założono park wokół rezydencji. Kolejna przebudowa obiektu, przeprowadzona na przełomie XIX i XX wieku zatarła częściowo jej cechy stylowe. Relikty średniowiecznego zamku widoczne są m.in. w przyziemiu wieży i fragmencie ściany zachodniej.

Zamek założony jest na planie litery „L”, z elewacją frontową zwróconą w kierunku wschodnim. Jego mury wzniesiono z kamienia i cegły tworząc bryłę o asymetrycznej kom­pozycji, złożoną z kilku połączonych ze sobą części. Dwa dwukondygnacyjne skrzydła na­kryte są dachami trójspadowymi. Między nimi usytuowana została trzykondygnacyjna wieża zwieńczona czterospadowym dachem z metalową, ażurową balustradą. Od północ­nego zachodu do zamku przylega wysoka wieża na rzucie prostokąta, zwieńczona hełmem z latarnią, stanowiąca wyraźną dominantę. Od strony zachodniej mieszczą się współcze­sne dobudówki. Bryłę zamku dodatkowo urozmaica ryzalit, zamknięty trójkątnym szczy­tem, mieszczący się w elewacji wschodniej skrzydła północnego. Wejście główne usytu­owane jest w zachodniej elewacji trójkondygnacyjnej wieży, poprzedzone jednobiegowymi schodami oraz podjazdem. Nad wejściem zachowała się tarcza herbowa. Elewacje tynko­wane, z prostokątnymi oknami ujętymi w opaski oraz profilowanymi gzymsami między­kondygnacyjnymi.

Po II wojnie światowej w zamku urządzono szpital wojsk radzieckich. W latach 1951-1955 mieścił się tutaj dom dziecka. W 1957 roku przeprowadzono remont kapitalny obiektu, a w 1976 roku pomalowano elewacje. W latach 90. ubiegłego stulecia zmieniono pokrycie dachowe na blachę miedzianą. Ponadto, na potrzeby Domu Pomocy Społecznej wykona­no m.in. podjazd dla niepełnosprawnych oraz dźwig windowy.

Maja Błażejewska
Źródło: "Zamki, dwory i pałace województwa lubuskiego"
Galeria
Zobacz również
Zielona Góra - Kościół konkatedralny pw. Św. Jadwigi
Jest on trójnawową halą wybudowaną na planie prostokąta,...
Zielona Góra - Dawne Zakłady Przemysłu Wełnianego „Polska Wełna”
Pierwszą przędzalnię wełny w Zielonej Górze wybudował w...
Zielona Góra - willa przy ul. Ułańskiej 7
Willa położona przy ul. Ułańskiej 7 w Zielonej Górze została...
Zielona Góra - Ewangelicki Kościół Jezusowy
Z  uwagi na  zły stan techniczny dawnej...