Strona główna / Zabytki / Prace konserwatorskie / Leszno Dolne - badania konserwatorskie
Prace konserwatorskie
30 grudzień 2011
Leszno Dolne - badania konserwatorskie

Rozmiar czcionki
A A A

Kościół  pw.  Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w  Lesznie Dolnym (gm.  Szprotawa), zlokalizowany jest  w  centralnej części wsi, na  wschód od  drogi wojewódzkiej numer 297.  Obecnie jest  to  budowla salowa, orientowana, o  trójbocznie zamkniętym chórze, z  dobudowaną od zachodu wieżą posadowioną na kruchcie, oraz  -  niewielką zakrystią przylegającą do  korpusu od  północy.         

W  okresie od  lipca do  końca października 2011  roku wykonane zostały na  zlecenie Lubuskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków  badania konserwatorskie elewacji świątyni.  Bezpośrednią przyczyną  ich  podjęcia była  chęć przeprowadzenia przez  Parafię remontu kościoła. Prace sondażowo- badawcze  miały na  celu rozpoznanie, określenie stanu, jak  również -  stopnia zachowania warstw stratygraficznych wcześniejszych wypraw tynkarskich i  malarskich. Ciekawym zagadnieniem, które  pojawiło się podczas badań była  próba ustalenia chronologii  poszczególnych faz budowy, jak  i  późniejszych przekształceń lesznieńskiej świątyni.          

Do  chwili obecnej brak  jakichkolwiek poważniejszych badań nad  formą i  czasem powstania kościoła, spowodował przyjęcie się w   dotychczasowej literaturze fachowej datowania obiektu, opartego jedynie na  ogólnym rozpoznaniu jego  obecnej formy, na  wiek XVIII lub  lata siedemdziesiąte XVII  wieku. Jednak w  toku tegorocznych badań możliwym okazało się  przesunięcie tej  datacji, w  kwestii powstania pierwszej lesznieńskiej świątyni na  koniec XIII, lub  początek XIV  wieku.       

Przemawia za  tym choćby fakt, iż  wymieniony po  raz pierwszy w  źródłach z  roku 1376 kościół, występujący już  jako  samodzielna parafia, w  rzeczonym okresie musiał mieć już  na  tyle ugruntowaną pozycję  i  posiadać na  tyle duże dochody, iż  niemożliwym wydaje się, aby  mogło się to stać w  stosunkowo krótkim czasie, albowiem okrzepnięcie samej instytucji i  wybudowanie świątyni, to  proces złożony i  długotrwały.    

Kolejnym argumentem przemawiającym za  wcześniejszym datowaniem świątyni jest  zdjęcie  wykonane przed  ostatnim remontem w  roku 1992, ukazujące północną stronę kościoła z  częściowo zbitym tynkiem, na  którym widoczna jest  spora partia gotyckiego kamiennego lica budowli.   Także  zachodnia ściana szczytowa, przesłonięta dziś częściowo przez  dobudowaną w  2  poł.  XVIII stulecia wieżę, pochodzi z  tej  samej fazy budowy, na  co  wskazują zarówno oględziny murów od  wewnętrznej strony wieży, jak  i  wykonane odkrywki sondażowe. Podobnie wygląda kwestia elewacji południowej korpusu, zwłaszcza zaś  zachodniego odcinka ściany. Prawdopodobnie są  to  pierwotne, najstarsze partie budowli, co  wnosić należy zarówno po  formie, materiale użytym do  budowy, jak  i  widocznej, pomimo współczesnego otynkowania, zmiennej grubości i  nieregularności muru.     

Podsumowując  dotychczasowe wyniki tegorocznych badań, zarówno wzmianki źródłowe, wykonane odkrywki sondażowe, jak  i  dokładne oględziny kościelnych murów obwdowych  zdają się potwierdzać  istnienie dobrze  zachowanych partii gotyckiej świątyni, ukrytych pod  późniejszymi nawarstwieniami.  

 

Karol Błaszczyk

Galeria